2026 TOPOLOWATIMES Nowiny ze szkoły na Topolowej Co znajdziesz w środku...? Nasza szkoła w liczbach str. 3 Jak spakować plecak na wakacje? - str. 4 Kto w naszej w szkole zostal mamą czyli wywiad z Bohaterem - str. 5 Super moc naszego ciala - str. 8 Staż naukowy w USA str. 10 Tajemnica szkolnego korytarza - str. 12 Kto zostal Mistrzem rowerowym? - str. 13 Czy w polskich górach mieszka duch? - str. 16 Piknik Rodzinny w SP 342! każdy mógł znaleźć coś dla siebie. Na terenie filii szkoły przy ul. Topolowej odbył się długo wyczekiwany Piknik Rodzinny, który zgromadził uczniów, rodziców, nauczycieli oraz mieszkańców naszej okolicy. Mimo niesprzyjającej pogody nie poddawaliśmy się! Organizatorzy przygotowali mnóstwo atrakcji, dzięki którym Na uczestników czekała darmowa wata cukrowa i popcorn ufundowane przez Radę Rodziców. Dużym zainteresowaniem cieszyły się stoiska z kreatywnymi atrakcjami, gdzie dzieci mogły wykonać tatuaże wodne, malować kamienie, tworzyć breloczki, zawieszki oraz kolorowe zakładki do książek i wiele innych. Nie zabrakło również słodkich przysmaków przygotowanych przez Kawiarenkę Wolontariatu. Świeże gofry i domowe wypieki znikały w błyskawicznym tempie. O głodne brzuchy zadbał także Gastro Team, oferując pyszne przekąski dla wszystkich uczestników pikniku. Ogromne emocje wzbudzała Loteria Fantowa, w której można było zdobyć wiele atrakcyjnych nagród. Dodatkową atrakcją była obecność wojska, które zaprezentowało swój sprzęt i chętnie odpowiadało na pytania najmłodszych.
Jednym z najbardziej wyczekiwanych punktów programu było wielkie losowanie wartościowych nagród głównych ufundowanych przez Radę Rodziców oraz sponsorów. Szczęśliwi zwycięzcy opuszczali piknik z szerokimi uśmiechami i cennymi upominkami. Na zakończenie odbyła się już tradycyjna walka o Puchar Szkoły w przeciąganiu liny pomiędzy nauczycielami a rodzicami. Po zaciętej i pełnej emocji rywalizacji zwyciężyła drużyna nauczycieli, która drugi rok z rzędu obroniła tytuł i zatrzymała puchar w swoich rękach. Piknik Rodzinny był doskonałą okazją do wspólnej zabawy, integracji oraz budowania szkolnej społeczności. Dziękujemy wszystkim organizatorom, wolontariuszom, sponsorom, Radzie Rodziców oraz uczestnikom za stworzenie wyjątkowej atmosfery i już dziś czekamy na kolejną edycję tego wspaniałego wydarzenia.
3 Nasza szkoła w liczbach Czy wiecie, że liczby potrafią opowiadać historie? W naszej szkole przez cały rok działo się tak dużo, że trudno wszystko zapamiętać. Na szczęście z pomocą przyszły nam statystyki! Zastanawialiście się kiedyś, ile klas liczy nasza szkoła? Ilu uczniów codziennie przekracza jej progi? Jakie liczby kryją się za całym rokiem nauki, zabawy i szkolnych przygód? Zapnijcie pasy i przygotujcie kalkulatory (choć nie będą potrzebne) – czas poznać nasz rok szkolny w liczbach!
Wakacyjny plecak pełen przygód Niezależnie od tego, czy wybieracie się w daleką podróż, czy spędzacie wakacje w domu, znajdźcie miejsce w swoim plecaku dla książki. Być może stanie się ona początkiem najciekawszej wakacyjnej przygody. Przedstawiamy nasze wakacyjne czytelnicze “pewniaki”. Każdy znajdzie coś dla siebie ! Dla Podróżników: „Dobra nasza! Polska – przewodnik dla dzieci”, Małgorzata Ruszkowska, ilustracje: Klaudia Kozińska Przewodnik inny niż wszystkie ułożony według zaskakującego klucza, pełen ciekawostek, legend, fascynujących tajemnic. Przemierzając z nim Polskę, na pewno traficie w niesamowite miejsca. Dla tych co kochają liczyć: „To nie jest książka do matmy”, Anna Weltman Dzięki tej książce możesz nawet w wakacje zgłębiać fascynujący świat matematyki: zrobić kwiaty z okręgów albo las z fraktali. Tworzyć mozaiki i projektować mandale. Bez względu na to, czy bardziej czujesz się matematykiem, czy artystą – ta książka jest dla Ciebie. Dla detektywów: „Wakacje z Lassem i Mają. Turniej w Valleby”, Martin Widmark, ilustracje: Helena Willis To już trzecia wakacyjna książka dla fanów Lassego i Mai, a w niej nowe opowiadanie o dwójce detektywów oraz mnóstwo zadań i zagadek. Gimnastyka mózgu, sportowa wykreślanka, gra planszowa, przepisy na kulki mocy i smoothie, quiz o Valleby czy pomysły na zabawy na świeżym powietrzu – każdy znajdzie tu coś dla siebie. Dla tych, co zatęsknią za szkołą: Akademia Crookhaven. Szkoła oszustów. T. 1”, J.J. Arcanjo Ci, którzy w wakacje zatęsknią ze szkołą – mogą się do niej przenieść, czytając „Akademię Crookhaven”. Tylko, że… będzie to szkoła niezwykła. Nie zwlekajcie – przekonajcie się sami! Dla ciekawych świata: „Dzień z życia mumii, zarazków i różnych wynalazków”, Mike Barfield, ilustracje: Jess Bradley Najnowsza książka z serii „Dzień z życia”. Lekka, zabawna, świetnie zilustrowana. Wiedza podawana jest w formie krótkich komiksów, zabawnych „tajnych pamiętników”, ciekawostek, diagramów i infografik. Dzięki tej książce nawet trudne zagadnienia stają się przystępne i megawciągające. Dla fanów zagadek i wielkich przygód: „Miasto Tańczącego Karpia”, ni to gra, ni to książka. Niezwykle wciągające, interaktywne połączenie książki obrazkowej i gry paragrafowej. Dynamiczna, pełna humoru i zwrotów akcji zabawa, która wciąga na długie godziny. Rozgrywka podana jest w formie wielkiego albumu z ilustracjami, książki z historiami oraz zestawu aż 272 naklejek, które realnie zmieniają świat gry w miarę rozwiązywania zadań. Dzięki tej książce czytelnik staje się głównym bohaterem, który sam decyduje, gdzie potoczy się fabuła, ćwicząc przy tym spostrzegawczość i logiczne myślenie. Zaczytanych wakacji, życzy Redakcja / pani Jagoda i pani Kasia
Wywiad z bohaterem W tym numerze gazetki naszym bohaterem została Pani Dominika Jaskulska wychowawczyni klasy 1F. W rolę dziennikarzy tym razem wcieliły się uczennice z klasy 1F: Nikola, Kinga, Klara oraz Jagna. Nikola: Czy lubiła Pani chodzić do szkoły, gdy była Pani w naszym wieku? Pani Dominika: Oczywiście, uwielbiałam chodzić do szkoły! Uwielbiałam się uczyć. Nie musiałam poświęcać zbyt dużo czasu na naukę, ponieważ bardzo dużo zapamiętywałam z tego, co po prostu słyszałam. Dzięki temu miałam sporo wolnego czasu w domu, ale uwielbiałam chodzić do szkoły. Gdybym mogła to bardzo chętnie bym się uczyła dalej. Kinga: Jakie 3 cechy Pani zdaniem powinien mieć dobry uczeń? Pani Dominika: Myślę, że powinien dążyć do wyznaczonych sobie celów, które sobie obrał. Być zdeterminowany w dążeniu do ich osiągnięcia. Musi też mieć takie poczucie zaangażowania w to, co się dzieje na lekcji i nie tylko. I przede wszystkim dobre chęci do tego, żeby się uczyć. Bo wszystko zaczyna się od nas. Jeśli my będziemy chcieli to wszystko jest dla nas możliwe pamiętajcie o tym. Jeżeli nie będziemy czegoś chcieli, nie będziemy się starać to, jeśli nawet będziemy próbowali to nic z tego nie będzie. Czy coś jeszcze? Powinien mieć jeszcze pozytywne nastawienie do nauki i do tego, czego się uczy. Czy jeszcze jakieś konkretne cechy? Myślę, że nie. Dla osoby, która naprawdę chce – jedni mają więcej trudności, drudzy mniej – ale jeśli naprawdę się chce, poświęca się czas i na to pracuje to myślę, że każdy cel jest do osiągnięcia. W mniejszym lub większym stopniu, ale jak najbardziej tak. Myślę, że każdy niezależnie od cech ma predyspozycje do tego, żeby zostać dobrym uczniem. Jagna: Jaka jest Pani ulubiona lektura szkolna? Pani Dominika: Chyba najbardziej ze względu na miłość do kotów podoba mi się "Cukierku Ty łobuzie". Ale nie tylko dlatego. Myślę że jest zabawna, żartobliwa. Jest to miła lektura i myślę, że każdy z Was w jakiś sposób ją polubi. Kinga: Jak wygląda Dzień Nauczyciela? Pani Dominika: Jest to dla mnie wyjątkowe święto. Święto nie tylko nauczycieli, ale też wszystkich pracowników szkoły. Jest to taki specjalny dzień, w którym możemy poczuć się jeszcze bardziej pewni siebie, gdy składacie nam życzenia. Dla mnie jest to jeden z najpiękniejszych dni w roku szkolnym, w którym mówi się o naszej pracy. Kinga: Co w pani pracy sprawia Pani największą radość? Pani Dominika: Przede wszystkim Wasze uśmiechy oraz to, jak nawiązujemy ze sobą relacje i jak one się rozwijają. To co do mnie mówicie, że macie do mnie zaufanie daje mi największe szczęście i największą satysfakcję w tej pracy. Kinga: Co Pani zdaniem sprawia, że lekcja jest udana? Pani Dominika: Jeżeli wychodzicie z uśmiechami na twarzy i słyszę od Was, że wszystko rozumiecie, że sobie świetnie radzicie i widzę, że dajecie sobie radę - uważam, że lekcja wtedy jest udana. Kinga: Jaka była najzabawniejsza sytuacja, która wydarzyła się podczas lekcji? Pani Dominika: Nie wiem czy najzabawniejsza ale zdecydowanie najbardziej miła. Były takie sytuacje kiedy zdarzało się Wam pomylić i mówić do mnie "mamo". To była i najmilsza i najzabawniejsza sytuacja, którą na pewno zapamiętam na bardzo długo.
Klara: Jakie jest Pani ulubiony kolor? Pani Dominika: Ojej! Czy ja mam ulubiony kolor? Lubię wszystkie kolory, ale chyba najbardziej blisko jest mi do fioletowego i różowego. Jagna: Czy lubi Pani długie spacery? Pani Dominika: Codziennie pilnuje, żeby przynajmniej zrobić 12tys kroków dziennie, więc tak, stanowczo lubię długie spacery. Klara: czy lubi Pani czytać książki i jaka jest Pani ulubiona? Pani Dominika: Tak, uwielbiam czytać książki. Jestem miłośniczka kryminałów, a moje serce skradł Harlan Coben. Nie mam jednej ulubionej, przeczytałam wszystkie jego książki. Jak tylko pojawiają się jego nowe książki w księgarni to jestem jedną z pierwszych osób, które tę książkę kupią. Jagna: Jakie lubi Pani filmy? Pani Dominika: Myślę, że jest w zasadzie tak samo jak w przypadku książek - kryminały. Mogą to być filmy czy seriale. Ale oglądam też inne filmy wszystko w zależności od mojego nastroju. Lubię też komedie, horrory. W zależności jaki mam nastrój taki film oglądam. Nikola: Jakie jest Pani ulubione zwierzę i czy ma Pani swojego domowego pupila? Pani Dominika: Moje serce skradły koty. Nie mam aktualnie kotka, bo niecałe dwa lata temu pożegnałam się ze swoim kotkiem, który był bardzo chory. Jeszcze nie dorosłam do tego, żeby pogodzić się z tym faktem i wziąć nowego pupila. Ale myślę, że jeśli będę miała nowego w przyszłości to na pewno to będzie kot. Klara: . Jaki jest Pani ulubiony kwiat? Pani Dominika: Róża klasycznie. Czerwona. Jestem miłośnikiem róż. Nikola: Jaka jest Pani ulubiona potrawa? Pani Dominika: Hmm przede wszystkim bardzo lubię gotować, w związku z tym mam bardzo dużo potraw, które bardzo lubię. Ale jeśli miałabym wybierać to chyba takie tradycyjne gołąbki tylko bez ryżu w środku. Klara: Jedzie Pani na bezludna wyspę i może zabrać Pani ze sobą 3 rzeczy. Co to by było? Pani Dominika: Hmm tak z praktycznego punktu widzenia to na pewno wzięłabym krzesiwo, by móc rozpalić sobie ogień. Jako drugą rzecz zabrałabym chyba latarkę zasilaną bateriami słonecznymi.
I co jeszcze? Hmm to trudne pytanie. Jakbym miała możliwość to bym wzięła całą bibliotekę książek. Mogłabym wtedy na takiej bezludnej wyspie spędzić wiele lat. Nikola: Jak spędza Pani wolny czas po pracy? Pani Dominika: Najczęściej swój wolny czas spędzam z moim synkiem, który jest jeszcze mniejszy od Was. Często wybieramy różne aktywności, a poza tym uwielbiam bardzo czytać książki. Dużą część swojego czasu spędzam na czytaniu książek. Jagna: Co lubi Pani robić w weekendy? Pani Dominika: Lubię jeździć na krótkie wycieczki, takie właśnie dwudniowe, weekendowe, gdzie można zwiedzić nowe miejsca. Przede wszystkim na Mazowszu, czyli tu, gdzie jest blisko. A jeśli nie mamy większych planów to jeździmy na działkę, którą uwielbiam. Tam zajmuję się ogródkiem, koszeniem trawy, czyli wszystkim tym, co sprawia mi przyjemność. Klara: Gdzie najbardziej lubi się Pani relaksować? Pani Dominika: Najbardziej lubię się relaksować w miejscach bardzo cichych, odludnych, dlatego bardzo trafione było to pytanie o bezludną wyspę. Jak gdzieś wyjeżdżam to wybieram miejsca, które są daleko do dużych miast czy małych miasteczek. Najlepiej jakby to była chatka w środku lasu, bez sąsiadów - to jest miejsce, w którym lubię odpoczywać. Jagna: Jakie ma Pani plany na wakacje? Pani Dominika: Oj bardzo szerokie! Już w najbliższą sobotę wyjeżdżam - najpierw jadę na Mazury na 3 tygodnie. Potem lecę na Zakhyntos, taką wyspę w Grecji, na tydzień. A potem jeszcze jadę do Gdańska, więc wrócę do Was w zasadzie pod sam koniec sierpnia. Nikola: Czego życzy Pani wszystkim uczniom naszej szkoły na najbliższe wakacje? Pani Dominika: Przede wszystkim bezpiecznych, bezpiecznych i jeszcze raz bezpiecznych wakacji. Abyście odpoczęli od nauki, zregenerowali swoje siły, żebyście przygotowali się na to, co czeka Was w następnej klasie i wrócili do szkoły wypoczęci, zadowoleni, uśmiechnięci, z głowami pełnych wspomnień. Bardzo dziękujemy Pani Dominice za spotkanie i odpowiedzi na wszystkie pytania - niektóre bardzo trudne. Nikoli, Jagnie, Klarze i Kindze dziękujemy za odwagę i podjęcie tego wyzwania!
8 CZUCIE GŁĘBOKIE - SUPERMOC NASZEGO CIAŁA? Czyli dlaczego potrafisz chodzić w ciemności i dotknąć nosa z zamkniętymi oczami. Wyobraź sobie, że zamykasz oczy. Mimo to wiesz, gdzie są twoje ręce, nogi i całe ciało. Potrafisz usiąść na krześle bez patrzenia, wejść po schodach albo trafić palcem do nosa. Skąd mózg to wie? To właśnie dzięki czuciu głębokiemu, czyli propriocepcji – jednemu z najważniejszych elementów integracji sensorycznej. Co to właściwie jest? Czucie głębokie to system, który informuje mózg o: położeniu ciała, ruchu mięśni, napięciu stawów, sile nacisku. Specjalne receptory znajdują się w mięśniach, ścięgnach i stawach. Wysyłają one do mózgu wiadomości typu: „Hej! Ręka jest podniesiona!”, „Kolano jest zgięte!”, „Trzymasz kubek za mocno!” Dzięki temu możemy poruszać się płynnie i bez ciągłego patrzenia na własne ciało. Czucie głębokie w codziennym życiu Bez propriocepcji nawet proste czynności byłyby trudne: pisanie długopisem, jazda na rowerze, zapinanie guzików, kopanie piłki, utrzymanie równowagi. To trochę jak wewnętrzny GPS naszego ciała. Mini-test dla czytelników Spróbuj: 1. Zamknąć oczy. 2. Wyciągnąć rękę. 3. Dotknąć palcem czubka nosa. Udało się? Gratulacje - twoje czucie głębokie właśnie zdało egzamin Ciekawostka: Astronauci muszą trenować propriocepcję! W kosmosie grawitacja działa inaczej, więc mózg gubi orientację ciała. Astronauci po powrocie na Ziemię często muszą ćwiczyć równowagę i ruchy. Autor: Monika Libera Rybarczyk, terapeuta SI
Zajęcia rewalidacyjne w praktyce szkolnej Cele zajęć rewalidacyjnych: Zajęcia rewalidacyjne odgrywają bardzo ważną rolę w rozwoju uczniów, ponieważ pomagają im pokonywać trudności oraz rozwijać swoje mocne strony. Dzięki odpowiednio dobranym ćwiczeniom dzieci i młodzież mogą lepiej radzić sobie zarówno w nauce, jak i w codziennym życiu. Zajęcia rewalidacyjne pomagają uczniom odkrywać własne możliwości, uczą wytrwałości oraz pokazują, że każdy może rozwijać swoje umiejętności we własnym tempie doskonalenie samodzielności w wykonywaniu codziennych czynności i obowiązków szkolnych rozwijanie koncentracji uwagi i pamięci poprzez gry edukacyjne, ćwiczenia logiczne oraz zadania wymagające skupienia wspieranie rozwoju umiejętności społecznych, takich jak współpraca, komunikacja i budowanie relacji z rówieśnikami wzmacnianie pewności siebie i poczucia własnej wartości poprzez dostrzeganie sukcesów oraz motywowanie do działania wyrównywanie trudności edukacyjnych, np. w czytaniu, pisaniu, liczeniu czy organizacji pracy rozwijanie zainteresowań i talentów uczniów poprzez kreatywne zadania, zajęcia plastyczne, muzyczne lub ruchowe ćwiczenie poprawnej komunikacji i wyrażania emocji w różnych sytuacjach wspieranie prawidłowego funkcjonowania ucznia w środowisku szkolnym oraz budowanie pozytywnego nastawienia do nauki Autorzy: Daria Kuchciak, Agnieszka Trzeszkowska
Fleepit Digital © 2021