Araw ng Panginoon (CFC)
Araw ng Panginoon (CFC)
Araw ng Panginoon (CFC) – Buod para sa Blog
Mga pangunahing punto at paliwanag tungkol sa libro para sa sambahayan
Ang publikasyong ito ay kinikilala at itinataguyod ng isang obispo bilang isang kapaki-pakinabang na gabay para sa mga pamilya na naglalayong ihanda at ipagdiwang ang Linggo bilang Araw ng Panginoon sa pamamaraan na mas malalim at mas makabuluhan. Layunin ng libro na tulungan ang sambahayan na gawing mas makahulugan ang pagsasalo sa Eukaristiya sa loob ng tahanan, kasabay ng pakikilahok sa mas malaki at sama-samang pagsamba ng buong komunidad. Nais ng may-akda na ang ganitong pagdiriwang ay maging normal na bahagi ng lingguhang pamumuhay ng pamilya at magdulot ng pagpapaligid ng banal na pangalan ng Panginoon sa araw na iyon, upang ang natitirang bahagi ng linggo ay manatiling natalikuran at banal. (Pahina 1)
Ang Panimula ng aklat ay nagpapaliwanag na ang seremonyang ito ay hango o kahawig ng seremonya ng Pang-Sabbath na karaniwang isinasagawa ng mga pamilyang Hudyo bago maghapunan. Ginagamit dito ang ilang elemento ng pasasalamat at pagpapala na tinatawag na Berakha, bilang paraan ng pagsamba at pagbibigay papuri sa Diyos. Ipinapakita rin na ang unang mga Kristiyano ay maaaring kumapit sa ganitong praktis bilang bahagi ng kanilang kaugalian, at binibigyang-diin na ang Ina ni Jesus ay nagsisimula ng pagdiriwang sa pamamagitan ng pagsisindi ng ilaw na tanda ng Araw ng Sabbath. Ang paliwanag ay nagsisilbing tulay sa pagitan ng sinaunang tradisyon at ng pagdiriwang sa pamilya bilang katawan ng simbahan sa bahay. (Pahina 2)
Sa Bahagi ng 3, tinatalakay ang Pagkain sa Araw ng Panginoon: ang paghahanda para sa pambungad na seremonya ay nangangailangan ng mga tukoy na kagamitan at papel na tanda ng pagkakaisa. Kabilang dito ang mesa na may puting mantel at mga bulaklak, mga piraso ng publikasyon (buklet) para sa pagdiriwang, Bibliya, kandila, lalagyan ng alak, at tinapay kasama ang keso bilang bahagi ng handog na pagkain. May kahandaan ding pagkain para sa hapunan na pagsasamahan ng buong pamilya, at mahalaga ang bawat miyembro ng tahanan na makatanggap ng tiyak na tungkulin sa paghahanda. Ang listahang ito ay nagsisilbing gabay kung paano ang bawat isa ay magkakaroon ng aktibong partisipasyon sa seremonya. (Pahina 3)
Ang Seksyon 4 ay tumatalakay naman sa totoong daloy ng seremonya: karaniwang nagsisimula ang pambungad na bahagi kapag lumubog ang araw tuwing Sabado, at ang pagtatapos ng seremonya ay isinasagawa sa gabi ng susunod na Linggo. Ang ulo ng tahanan o sambahayan ang namumuno, samantalang ang Ina o sinumang itatalaga ay magsisindi ng kandila, may babasahin na panalangin, at maghahain ng tinapay at keso upang ibahagi. Karaniwang isinasagawa ito habang nakaupo sa paligid ng hapag-kainan; kung isinasagawa sa salas, maaaring maglagay ng maliit na mesa para sa kandila, alak, tinapay at iba pa bilang sentral na pagkakabuuan ng ritwal. Ang seremonya ay binubuo ng dalawang bahagi: ang pagsisindi ng kandila at ang pagbabasbas ng pagkain. (Pahina 4)
Mayroon ding bahaging nagsasabi na ang pagsasagawa ay may pag-aayaw at pagsamba sa Panginoon sa pamamagitan ng awit at mga himig na naaayon sa panahon ng pagdiriwang. Ang pagpapasiya sa mga awit at pag-awit ay bahagi ng mas malawak na pagsamba, na nagbibigay-diin sa pagkakaisa ng mga tao sa pagdiriwang ng Araw ng Panginoon at sa pagkilala na ito ay isang tuwirang pagbibigay-puri at pasasalamat sa Diyos. (Pahina 4)
Ang Seksyon 5 naman ay naglalarawan sa mismong Seremonyang Araw ng Panginoon: simula ito sa pagsindi ng kandila at pag-aawit ng mga angkop na himig, at sinusunod ang pagbabasa ng piling mga talata mula sa Banal na Pahayag. Ilan sa mga nabanggit na teksto na maaaring basahin ay ang mga sumusunod: Juan 1:1-18 o Juan 1:1-5, Efeso 1:3-14 at Colosas 1:15-20. Ang namumuno sa panalangin ay konsepto ng Diyos na Siyang Lumikha at Liwanag ng Daigdig; pinasisigla nito ang sambahayan na ikawit at ipahayag ang papuri sa Diyos, na may layuning ma-takda ang landas para sa masaganang buhay, biyayang espirituwal, at patnubay ng Espiritu Santo. Sa dulo, ang pananalig ay tinatapos ng pagsagot na Amen. (Pahina 5)
Ang akdang ito ay naghihikayat na ang seremonya ay hindi lamang isang ritwal, kundi isang buhay na kilos ng pananampalataya na isinasagawa ng pamilya upang ang bawat linggo ay maging pagkakataon para sa mas malalim na pagdudugtong-dugtong ng pananampalataya sa loob ng tahanan at ng komunidad. Ang pagsasagawa ng seremonya ay nagbibigay-diin sa kahalagahan ng liwanag bilang simbolo ng buhay at ng Espiritu, at sa kahalagahan ng sama-samang pagkilos ng bawat miyembro ng pamilya para sa banal na pagsamba at paglilingkod. (Pahina 5)
Ang huling bahagi na makikita sa aklat ay itinutukoy ang kontekstong pang-editoryal at teknikal ng publikasyon, kabilang ang pagkakaroon ng mga gallery at iba pang mambabasa na walang kaugnayan sa mismong ritwal. Bagama’t ito ay bahagi ng disposable na format ng flipbook, ang pangunahing mensahe ay nananatili: ang Araw ng Panginoon ay maaaring ipagdiwang at isabuhay sa loob ng tahanan bilang pagpapalawig ng komunidad ng pananampalataya. (Pahina 6)
